De vijf zegens van geloven

Ik geloof in God. Niet dat ik een modelgelovige ben, dat zeg ik er meteen maar bij. Mijn geloof wordt gekenmerkt door wisselende successen en veranderlijke inzichten. Toch blijf ik van God zelf altijd een grote fan. Hij is groter dan mijn wereld, hij is wijzer dan mijn inzichten en liefdevoller dan ik ooit kan begrijpen. En als mens, maar ook als coach, ben ik van één ding overtuigd: het is een zegen om in God te geloven.

Zegen 1: Geloven is goed voor je zelfwaarde. Als je gelooft dat er een God is die je gemaakt heeft en van je houdt, dan doet dat wat met je. De Bijbel staat bol van de teksten waaruit dit blijkt. En als je hierin gelooft, dan heeft het een onmiskenbaar positieve invloed op je zelfbeeld. Zo staat er dat wij mensen als een borduursel zijn gemaakt, door de handen van de eeuwige God. Ook kun je lezen dat Hij innig van ons houdt en Jezus gegeven heeft om weer in goede relatie met ons te komen, en dat Hij een bijzonder mooie toekomst voor ons heeft weggelegd. Dat echt als waarheid te omarmen, heeft een positieve invloed op je.

Zegen 2: Geloven maakt je een milder mens. Christenen zouden de meest vredelievende, prettige en bescheiden mensen op aarde moeten zijn. Maar ik weet het, helaas staan we vaak bekend als het tegenovergestelde. Eigenlijk is dat vreemd, want als je gelooft in Gods grenzeloze liefde en genade voor jou, dan zou je dat automatisch ook naar anderen moeten hebben.  Genade is bijzonder, want het gaat tegen competitiedrang, egoïsme en veroordeling in. Als je jezelf kent in het licht van Gods genade, dan weet je dat je nooit beter bent dan je buurman. En dat heeft onmiskenbaar invloed op wie je bent en wat je doet. En dan ben je geen oordelend kerkmens, maar een vriendelijk, mild type dat relaxed in het leven staat en goedhartig in de omgang is.

Zegen 3: Geloven maakt vrij. Veel mensen worstelen met iets dat andere mensen hen aangedaan hebben. Grote en kleine ervaringen, maar aanwezig genoeg om echt vrij en blij in het leven te staan. Wraakgevoelens als gevolg hiervan, zijn verschrikkelijk om mee te leven en zorgen voor allerlei klachten aan geest en lichaam. Wat God in zulke situaties aan mensen vraagt, is te vergeven. Daarin gaf hij zelf ook het goede voorbeeld. Dit is overigens echt niet de makkelijkste weg. Idealiter gaat vergeving dan ook gepaard met een goed gesprek en aandacht voor wat er misging en de gevolgen. Daarbij is vergeving vaak meer een bewust en actief proces dan een momentopname. Maar als je echt wilt vergeven en actief wilt loslaten, dan heeft dat altijd vrijheid als resultaat.

Zegen 4: Je krijgt er gelijk een familie bij. Veel gelovigen maken deel uit van een groter geheel, een kerkelijke gemeente. Ze vinden het fijn om bij een groep te horen waarmee je een gemeenschappelijke grond deelt: het geloof in God. Onlangs hoorde ik een niet-gelovige jongen zeggen dat ‘jullie christenen altijd gelijk een bijzondere band met elkaar hebben’. En hij heeft gelijk. Overigens moet ik er wel bij zeggen dat christenen ook nét mensen zijn. Daar kunnen gelovigen weleens mistig over doen, maar net als bij de voetbalvereniging of de bridgeclub, hebben wij als groep ook weleens wat uit te vechten. Maar met de meningsverschillen en de onvolkomenheden zijn we dus net een familie, en eentje die ik niet zou willen missen.

Zegen 5: Geloven is geloven. Het geloof is geen exacte wetenschap of religieuze hobby. Het geloof is ook geen onberispelijk antwoord op alle grote levensvragen. Het geloof is ook geen levensverzekering of een makkelijke pleister op alle wonden. Wat het dan wel is, blijft altijd een beetje een mysterie, juist omdat het gelóven is. Geloven in een God die mij gemaakt heeft, maar die ik nog nooit gezien heb. Geloven in een God die mijn leven omvat, maar die ik zelf niet helemaal bevatten kan. Snap jij het nog? Ik houd er wel van, dat geloven nooit een afgerond geheel is. Anders dan iets proefondervindelijk vaststellen en een kunstje opvoeren. Geloven is eerder een vraagstuk, waar mensen hun tanden op stukbijten of juist troost in vinden. Wat ik wel merk, is dat geloven je niet onberoerd laat. Ik merk dat als mensen zich met God verbinden, er dan altijd iets gebeurt. En wat dat dan precies is, blijft een levenslang zoektocht naar die Ene, die altijd in ons is blijven geloven. Dat te geloven, blijf hoe dan ook een zegen.